حضور ذهن، کیفیتی از هشیاری است و به طور دقیق تر توجه کردن به شیوه های خاص یعنی هدفمند، در لحظه حاضر و غیرقضاوتی است (کبات زین، 2003). حضور ذهن، به عنوان معطوف شدن توجه به لحظه حاضر و به صورت هدفمند و غیر قضاوتی، ریشه در بودیسم دارد (کبات زین، 2003) و به عنوان چشم انداز شرقی درباره حضورذهن مشخص می شود. حضورذهن مستلزم خود تنظیم گری توجه به تمرکز در حال حاضر است (بیشاپ و همکاران، 2004). 

 

 

 

علیرغم دشواری های عملیاتی کردن حضور ذهن (مانند بائر، 2003؛ براون و ریان، 2003؛ بیشاپ، 2002؛ بیشاپ و همکاران، 2004؛ کابات زین، 2003؛ هایس فلدمن، 2004)، اکثر تعاریف بر دو نکته تاکید می کنند:

 

نکته اول آن است که حالت حضورذهن با توجه کامل به، و آگاهی از، تجربه درونی و بیرونی لحظه حاضر مشخص می شود.

 

نکته دوم، این آگاهی با آرامش و خونسردی به کار گرفته می شود و در اینکه هر چه پدید می آید و رخ می دهد بدون قضاوت، شرح و بسط یا واکنش مورد تصدیق، پذیرش و تجربه  قرار می گیرد.

 

 

 

بنابراین، ذهن آگاهی عناصری از تنظیم توجه و جهت گیری باز و پذیرنده به توجه را در برمی گیرد (براون و ریان، 2004؛ بیشاپ، 2003؛ بیشاپ و همکاران، 2004). نکته حائز اهمیت آن است که ذهن آگاهی به کیفیت خاصی از تمرکز توجه و آگاهی هشیارانه اطلاق می شود نه به تمرین یا فن خاص.

 

 

 

 

 


فهرست مطالب
عنوان                                          
فصل دوم (پیشینه پژوهش)

2-5 حضور ذهن    
2-5-1 تعریف حضور ذهن    
2-5-2 حضور ذهن و مراقبه    
2-5-3 کاهش  استرس مبتنی بر حضور ذهن    
2-5-4 مداخلات مبتنی بر حضور ذهن    35
2-5-5 مکانیسم های دخیل در حضور ذهن    
2-6 پیشینه پژوهش    
2-6-2 پیشینه پژوهشي حضور ذهن    
منابع    
منابع فارسی    
منابع لاتین